Reflü Ameliyatı

Gastroözofageal Reflü Hastalığı (GÖRH), modern tıp dünyasında sadece basit bir "mide yanması" şikayeti olarak değil, sindirim sisteminin en stratejik mekanik bariyerlerinin fonksiyonel veya anatomik olarak iflas etmesi durumu olarak tanımlanmaktadır. Mide içeriğinin; asidinin, pepsin adı verilen sindirim enzimlerinin ve bazen de oniki parmak bağırsağından geri kaçan safra tuzlarının yemek borusuna (özofagus) doğru kronik bir şekilde geri tırmanması, bu bölgedeki hassas mukoza tabakasında geri dönüşü zor olan tahribatlar bırakabilmektedir. Birçok birey, ağzına gelen acı-ekşi suyun veya göğüs kemiği arkasındaki o yakıcı hissin sadece yediği ağır bir yemekten kaynaklandığını düşünse de, bu durum aslında yemek borusu ile mide arasındaki "tek yönlü vana" sisteminin bozulduğunun en somut kanıtıdır. Söz konusu asit kaçağı, yemek borusunun iç yüzeyini döşeyen hücreleri adeta bir kimyasal yangın gibi aşındırarak, uzun vadede yemek borusu darlıklarına, yutma güçlüklerine (disfaji) ve en kritik aşama olan Barrett Özofagusu üzerinden gelişebilecek yemek borusu kanserine zemin hazırlayan progresif bir karakter taşımaktadır.

Günümüzde asit baskılayıcı ilaçlar (Proton Pompası İnhibitörleri), bu yangını geçici olarak söndürmek ve mide sıvısının yakıcılığını azaltmak için yaygın olarak kullanılsa da, bu ilaçların hastalığın altındaki asıl sorunu, yani "gevşemiş olan kapakçık sistemini" tamir etme yeteneği bulunmamaktadır. Dolayısıyla, ilaçları bıraktığı anda şikayetleri nükseden, yaşam boyu ilaç kullanmak istemeyen veya midesinde büyük bir fıtık (hiatal herni) saptanan hastalar için reflü ameliyatı, sorunu mekanik olarak kökten çözen ve anatomiyi doğal formuna döndüren altın standart tedavi yöntemidir. A Life Sağlık Grubu olarak hazırladığımız bu otorite rehberinde, modern cerrahinin sunduğu 4K Laparoskopik ve Robotik teknolojilerin reflü tedavisindeki devrim niteliğindeki rollerini ve cerrahi sonrası yaşam kalitesindeki radikal artışları tüm detaylarıyla ele alacağız.

Reflü hastalığını tam olarak kavrayabilmek için öncelikle vücudumuzun bu bölgedeki doğal koruma kalkanlarını ve bu kalkanların "neden" çöktüğünü derinlemesine analiz etmemiz gerekir. Yemek borusu ile midenin birleştiği o kritik kavşakta, Alt Özofagus Sfinkteri (AÖS) adı verilen ve bir gümrük kapısı gibi çalışan özel bir kas halkası bulunur. Normal bir fizyolojide bu halka, sadece biz yutkunurken gıdaların mideye geçişine izin vermek için gevşer, diğer tüm zamanlarda ise midenin içindeki o son derece güçlü hidroklorik asidi aşağıda hapsetmek için yüksek bir basınçla kapalı kalır. Ancak reflü hastalarında bu kas halkası ya yapısal olarak çok gevşemiş hale gelmiştir ya da vücudun basınç dengesinin bozulduğu (ağır kaldırma, eğilme, aşırı yemek sonrası mide şişkinliği veya hamilelik gibi) durumlarda zamansız bir şekilde açılarak mide kapısını asit saldırısına açık bırakmaktadır. Nitekim, bu kapakçık sisteminin bozulması sadece bir asit kaçağı değil, sindirim sisteminin senkronizasyonunun bozulmasıdır; çünkü yemek borusu mukozası, midenin aksine asitli ve pepsinli bir ortamda hayatta kalacak bir savunma tabakasına (mukus bariyeri) sahip değildir.

Reflü cerrahisine giden yolun en büyük taşlarından biri de Mide Fıtığı (Hiatal Herni) adı verilen anatomik kaymadır. Göğüs kafesi ile karın boşluğunu birbirinden ayıran devasa bir perde olan diyafram kası, yemek borusunun geçtiği noktada ona dışarıdan bir destek, bir nevi "kıskaç" yardımı yapar. Eğer bu bölgedeki açıklık (hiatus) genetik faktörler, yaşlanma, kronik öksürük veya ağır fiziksel zorlamalar nedeniyle genişlerse, midenin üst kısmı bu boşluktan yukarıya, göğüs kafesinin içine doğru kaymaya başlar. Bu anatomik göç sonucunda, Alt Özofagus Sfinkteri artık diyaframın o güçlü dış desteğinden mahrum kalır ve basınç gücünü kaybederek tamamen fonksiyon dışı kalır. Bu durumun bir sonucu olarak, hasta her uzandığında veya öne eğildiğinde mide içeriği yerçekimi ve karın içi basınç farkıyla serbestçe yukarı fışkırır. Bu bağlamda, reflü ameliyatı sadece bir dikiş işlemi değil, midenin tekrar ait olduğu karın boşluğuna çekilmesi ve diyaframın bu doğal kalkanlık görevini yeniden kazanması için yapılan bir biyomekanik restorasyon sürecidir. Mekanik bir bozukluğun tek kalıcı çözümü de yine mekanik bir onarım, yani cerrahidir.

Birçok hasta reflü hastası olduğunu ancak ses kısıklığı veya geçmeyen öksürük şikayetiyle doktora gittiğinde öğrenir. Buna tıpta "Laringofaringeal Reflü" yani sessiz reflü denilmektedir. Mide asidi sadece yemek borusunu değil, bu borunun en üst kısmındaki ses tellerini ve akciğer girişlerini de tahriş edebilir. Eğer sabahları ses kısıklığıyla uyanıyorsanız, boğazınızda sürekli bir "takılma" veya "yumru" hissi (globus) varsa ve özellikle yemeklerden sonra kuru bir öksürük nöbeti yaşıyorsanız, bu durum asidin yemek borusunu aşıp solunum yollarınıza ulaştığının işaretidir. Bu tahriş uzun süre devam ettiğinde, diş minelerinde erimelerden kronik sinüzite, hatta yetişkin yaşta başlayan astım ataklarına kadar geniş bir yelpazede hasar bırakabilir. Bu nedenle reflü ameliyatı, sadece midenizi değil, aynı zamanda sesinizi, dişlerinizi ve akciğer sağlığınızı da koruma altına alan sistemik bir tedavi yaklaşımıdır.

Pek çok hasta, yıllarca asit baskılayıcı ilaçlar (PPI) kullanarak semptomlarını kontrol altında tutmaya çalışır. Ancak ilaçlar sadece midenin asidini azaltırken, cerrahi müdahale hastalığın kökenindeki mekanik sorunu, yani kapakçık yetmezliğini tedavi eder. Aşağıdaki tablo, bu iki yöntem arasındaki farkları bilimsel ve fonksiyonel açıdan net bir şekilde ortaya koymaktadır:

Reflü cerrahisinde uzun vadeli başarının, yani hastanın ömür boyu reflüden kurtulmasının en önemli anahtarı, ameliyat masasına yatmadan önce yapılan milimetrik ve fonksiyonel tanı testleridir. A Life Sağlık Grubu'nda uygulanan tanı protokolleri, sadece "reflü var mı?" sorusuna yanıt aramaz; aynı zamanda "bu reflünün nedeni nedir?", "yemek borusu bu cerrahiyi tolere edebilir mi?" ve "hasta ameliyattan ne kadar fayda görecektir?" sorularının bilimsel kanıtlarını sunar. Yanlış bir teşhisle, örneğin aslında yemek borusu kasılma bozukluğu (akalazya) olan bir hastaya reflü ameliyatı yapılması, hastanın semptomlarını düzeltmediği gibi yutma işlevini tamamen bozabilir. Bu yüzden, cerrahi kararı verilmeden önce hastanın sindirim sisteminin tam kapsamlı bir "check-up"tan geçirilmesi, "doğru hastaya doğru teknik" ilkesinin en temel şartıdır.

Sürecin ilk basamağı olan gastroskopi (endoskopi), cerrahın yemek borusu ve midenin iç dünyasına yüksek çözünürlüklü bir kamera ile girmesini sağlayarak, asidin yarattığı fiziksel tahribatı (özofajit) doğrudan görmesine imkan tanır. Bu işlem sırasında mide fıtığının varlığı ve boyutu netleştirilirken, en kritik aşama ise dokulardaki hücresel değişimlerin incelenmesidir. Eğer yemek borusunun alt ucunda hücrelerin karakter değiştirdiği (Barrett) görülürse, bu bölgeden biyopsi alınarak kanserleşme riski analiz edilir. Ancak bilinmelidir ki, endoskopi sadece "o anki" durumu gösteren anatomik bir bakıştır; oysa reflü çoğu zaman sinsi ve "fonksiyonel" bir sorundur. Bu noktada, diğer testlerin devreye girmesi zorunluluktur.

Reflü tanısının dünyaca kabul görmüş en kesin yöntemi 24 saatlik pH-Metri testidir. Hastanın yemek borusuna yerleştirilen, saç teli inceliğindeki bir kateter aracılığıyla, gün boyu ne zaman asit kaçtığı, bu kaçağın ne kadar sürdüğünü ve en önemlisi hastanın şikayetleri (öksürük, yanma vb.) ile asit ataklarının matematiksel olarak uyuşup uyuşmadığı saptanır. Empedans ölçümü ise asit dışındaki gaz ve alkali (safra) kaçaklarını da saptayabildiği için, tipik mide ilaçlarına yanıt vermeyen hastaların gizli reflülerini ortaya çıkarmada paha biçilemez bir veri sunar. Bu test sayesinde cerrah, "bu hastanın şikayetleri gerçekten reflüden mi kaynaklanıyor?" sorusuna yüzde yüz emin olarak cevap verir.

Belki de ameliyat sonrası konforu en çok etkileyen test budur. Manometri, yemek borusunun gıdaları mideye itme gücünü (peristaltizm) ve Alt Özofagus Sfinkterinin basınç profilini ölçen ileri bir basınç testidir. Eğer hastanın yemek borusu kasılma dalgaları zayıfsa ve biz cerrahi olarak mide girişini çok sıkı (360 derece) sararsak, bu sefer hasta lokmaları yutamaz ve ameliyat sonrası ciddi yutma güçlüğü yaşar. Bu nedenle manometri sonuçları, cerraha "mideyi yemek borusuna tam mı sarmalıyım yoksa biraz gevşek mi bırakmalıyım?" sorusunun yanıtını verir. Nitekim, bu testler yapılmadan gerçekleştirilen bir reflü ameliyatı, pusulasız bir gemi yolculuğuna benzer; başarısızlık riski her zaman masadadır. A Life bünyesinde gerçekleştirilen bu kapsamlı analizler, her hastanın kendi anatomisine göre "terzi usulü" bir cerrahi planlama yapılmasını garanti altına almaktadır.

Reflü ameliyatının, yani teknik adıyla fundoplikasyonun temel biyomekanik prensibi; midenin en üst ve en esnek bölgesi olan fundus kısmının, yemek borusunun alt ucunun etrafına bir "yaka" veya "manşet" şeklinde sarılması esasına dayanmaktadır. Bu işlemle amaçlanan, mide içindeki basınç arttığında —ki bu durum yemek yerken, öne eğilirken veya karın kasları kasılırken gerçekleşir— oluşturulan bu yeni manşetin yemek borusunu dışarıdan hafifçe sıkarak asidin yukarı kaçmasını fiziksel olarak engellemesidir. Nitekim, 2026 yılı itibarıyla reflü cerrahisi, cerrahın ustalığı ile ileri teknolojinin kusursuz birleşimi sayesinde, hastanın anatomik yapısına ve yemek borusu fonksiyonlarına göre farklılık gösteren iki ana teknik üzerinden yürütülmektedir. Bu teknikler arasındaki farkları anlamak, ameliyat sonrası yaşanacak adaptasyon sürecini öngörmek açısından son derece kritiktir.

Dünya genelinde reflü cerrahisinde "altın standart" olarak kabul edilen Nissen yöntemi, mide dokusunun yemek borusunun arkasından geçirilerek kendi etrafında tam bir tur (360 derece) attırılması ve ön tarafta tekrar mide dokusuna dikilmesi işlemidir. Bu teknik, reflüyü durdurma kapasitesi en yüksek olan yöntemdir; çünkü oluşturulan bu tam halka, mide içinde basınç yükseldiğinde yemek borusuna dışarıdan dairesel bir bası uygulayarak asit kaçışına hiçbir şekilde geçit vermez. Öyle ki, Nissen yöntemi uygulanan hastaların %95'inden fazlası ameliyatın ertesi günü tüm ilaçlarını bırakabilmektedir. Ancak bu tekniğin başarısı, cerrahın "floppy Nissen" yani gevşek sarma prensibine uymasına bağlıdır. Eğer sarma işlemi çok sıkı yapılırsa, hasta sadece asit reflüsünden kurtulmakla kalmaz, aynı zamanda yiyeceklerin mideye inmesinde de ciddi zorluk yaşayabilir. Bu nedenle, manometri testinde yemek borusu itme gücü (peristaltizm) mükemmel çıkan hastalarda Nissen yöntemi, reflüye karşı en sağlam ve kalıcı kalkanı oluşturmaktadır.

Bazı hastalarda yemek borusunun lokmaları mideye itme dalgaları normalden daha zayıf olabilir veya hasta ameliyat sonrası "geğirememe" ya da "aşırı karın şişkinliği" (gas-bloat) riskinden çekiniyor olabilir. Bu gibi durumlarda cerrah, mideyi yemek borusuna tam bir halka şeklinde değil, yaklaşık 270 derecelik bir açıyla sarar. Toupet yöntemi adı verilen bu teknikte, yemek borusunun ön yüzü serbest bırakılır ve mide dokusu arkadan bir at nalı şeklinde sabitlenir. Söz konusu bu yaklaşım, reflü kontrolünde Nissen yöntemine çok yakın (yaklaşık %90-92) sonuçlar verirken, hastanın ameliyat sonrası yutma konforunu en üst seviyeye taşır. Nitekim, daha gevşek bir kapakçık mekanizması oluşturulduğu için mideye giren havanın dışarı atılması çok daha kolay olur. Bu teknik, özellikle yaşlı hastalarda veya yemek borusu hareketliliği sınırda olan bireylerde "terzi usulü" bir çözüm sunarak ameliyatın fonksiyonel başarısını garanti altına almaktadır. A Life Sağlık Grubu olarak cerrahi tercihimizi, hastanın sadece semptomlarını bitirmek üzerine değil, aynı zamanda yeme içme konforunu bozmayacak en dengeli tekniği seçmek üzerine kurguluyoruz.

2026 yılı tıp teknolojileri, reflü ameliyatlarını hastanın vücut bütünlüğüne en az zarar veren "kapalı" yöntemlerle gerçekleştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Eskiden yapılan ve hastanın karnında 20 santimetrelik kesiler bırakan açık ameliyatlar, artık sadece çok nadir ve komplikasyonlu vakalarda bir seçenek olarak kalmıştır. Minimal invaziv cerrahi, hem estetik hem de klinik açıdan hastaya devrim niteliğinde avantajlar sunmaktadır. Bu noktada Laparoskopik ve Robotik cerrahi arasındaki farkları ve bu teknolojilerin neden tercih edildiğini bilmek, hastanın cerrahiye olan güvenini pekiştiren bir unsurdur.

Laparoskopik reflü cerrahisinde, karın bölgesine açılan ve her biri sadece 0.5 ile 1 cm arasında değişen 4 veya 5 adet mikro-delikten yüksek çözünürlüklü kamera ve özel cerrahi enstrümanlar yerleştirilmektedir. 4K görüntüleme teknolojisi sayesinde cerrah, diyafram ve yemek borusu komşuluğundaki milimetrik sinirleri, damarları ve bağ dokularını çıplak gözle görebileceğinden yaklaşık 15-20 kat daha büyük ve net bir şekilde analiz edebilmektedir. Bu yöntem, geleneksel ameliyatlara kıyasla kanamanın yok denecek kadar az olması, doku travmasının minimize edilmesi ve karın kaslarının kesilmemesi sayesinde ameliyat sonrası ağrının neredeyse hissedilmeyecek düzeyde kalmasını sağlar. Bununla birlikte, yara yerinde fıtıklaşma riskinin ortadan kalkması ve hastanın sadece 24 saatlik bir gözetimin ardından normal hayatına hızla dönebilmesi, laparoskopiyi dünya genelinde "altın standart" haline getirmiştir.

Özellikle dev mide fıtıklarının (paraözofageal herni) varlığında veya daha önce karın bölgesinden ameliyat geçirmiş, dolayısıyla içeride yoğun yapışıklıkları olan hastalarda robotik cerrahi sistemleri (Da Vinci gibi) bir adım öne çıkmaktadır. Robotik kolların sahip olduğu "Endowrist" teknolojisi, cerrahın el hareketlerini insan bileğinin fiziksel sınırlarının çok ötesine taşıyarak, dar bir alanda 7 kademeli rotasyonla hareket edebilmesine olanak tanır. Öyle ki, cerrahın konsol başında sahip olduğu yüksek derinlik algılı 3D görüntü, yemek borusuna giden kritik Vagus Sinirinin korunmasında ve mide manşetinin herhangi bir gerginlik yaratmadan doğru açıyla dikilmesinde kusursuz bir kontrol sunar. Robotik sistemin bir diğer muazzam avantajı ise cerrahın elindeki en ufak titremeyi bile filtreleyerek dikişlerin diyafram üzerine milimetrik doğrulukla atılmasını sağlamasıdır. A Life bünyesinde kullandığımız bu teknolojiler, cerrahi süreyi optimize ederken, hastalarımızın "sıfır hata" prensibiyle sağlığına kavuşmasını mümkün kılmaktadır.

Reflü ameliyatı kararı kesinleşen bir hastanın en büyük endişelerinden biri, operasyonun içeriği ve "içeride tam olarak ne yapılacağı" sorusudur. 2026 yılı standartlarında bir fundoplikasyon, aslında genel cerrahinin "mikro-mühendislik" gerektiren en sofistike işlemlerinden biridir. Operasyon süreci, hastanın genel anestezi altında tam bir uyku haline geçmesiyle başlar; bu durum hem hastanın psikolojik olarak hiçbir travma yaşamamasını sağlar hem de cerrahın milimetrik dikişleri atabileceği tamamen stabil bir çalışma alanı oluşturur.

Hastaneye yatışınızın ardından deneyimli anestezi ekibimiz tarafından son kontrolleriniz yapılır. Ameliyat öncesi en az 8 saatlik tam açlık kuralı, midenin boş olması ve cerrahın daha rahat çalışabilmesi için kritiktir. Operasyon odasına alındığınızda, modern anestezi ilaçları ile huzurlu bir uykuya dalarsınız. Ameliyat genellikle 60 ile 90 dakika arasında sürer; ancak bu süre fıtığın büyüklüğüne veya hastanın daha önceki ameliyat öyküsüne göre değişkenlik gösterebilir. Cerrah içeri girdiğinde ilk olarak karın boşluğunu CO2 gazı ile hafifçe şişirir; bu işlem bağırsakların aşağı kaymasını sağlayarak mide ve diyafram bölgesinde geniş bir görüş alanı açar.

Cerrahi sürecin ilk ve en hayati aşaması, mide fıtığının (hiatal herni) onarılmasıdır. Cerrah, göğüs kafesinin içine kaymış olan mide kısmını büyük bir hassasiyetle karın boşluğuna geri çeker. Ardından, midenin tekrar yukarı kaçmasını önlemek amacıyla diyaframdaki o genişlemiş açıklık (hiatus), emilmeyen ve ömür boyu orada kalacak olan sağlam dikişlerle daraltılır. Bu aşamaya "krurorafi" denir ve nüks riskini belirleyen en temel noktadır. İkinci aşamada ise midenin fundus kısmı serbestleştirilir ve yemek borusunun arkasındaki pencereden geçirilerek ön tarafta birleştirilir. Dikişler atılırken yemek borusu içine yerleştirilen bir "buji" (kalibrasyon tüpü), oluşturulan yeni kapakçığın ideal genişlikte olmasını sağlayarak yutma problemlerini engeller. Operasyon sonunda gaz boşaltılır ve küçük giriş noktaları estetik bantlarla kapatılır. A Life Sağlık Grubu cerrahi ekibi, her aşamada doku dostu bir yaklaşım sergileyerek hastanın en kısa sürede ayağa kalkmasını hedeflemektedir.

Reflü cerrahisi sonrasında vücudun yeni basınç dengelerine ve dikiş hatlarındaki doku iyileşmesine uyum sağlaması için belirli bir biyolojik zaman dilimine ihtiyaç duyulmaktadır. Başarının yarısı cerrahın ustalığındaysa, diğer yarısı hastanın bu iyileşme protokollerine gösterdiği disiplindedir. Hastalarımızın en büyük endişesi olan "yutma süreci", aslında vücudun yeni kapakçık sistemine alışması için verilen kısa süreli bir eğitim aşamasıdır.

Ameliyatın hemen ardından gelen ilk 4-6 saatlik dilimde, anestezi etkisinin geçmesiyle birlikte hastalarımızı mutlaka ayağa kaldırıp yürütüyoruz. Nitekim erken yürüme, hem bağırsak hareketlerinin başlaması hem de karın içine verilen gazın (CO2) omuzlarda yarattığı hafif sızının dağılması için en etkili ilaçtır. İlk gün beslenmesi sadece su, tanesiz çorba ve meyve suyu gibi berrak sıvılarla sınırlıdır. Çoğu hastamız, operasyondan sadece 24 saat sonra hastaneden taburcu edilerek evinin konforuna dönebilmektedir.

Reflü ameliyatı ile midenizin girişine "yeni bir kapı" inşa edildi. Bu bölgedeki dikişlerin iyileşmesi ve vücudunuzun bu yeni mekanizmaya uyum sağlaması için beslenme düzeniniz en az cerrahi işlemin kendisi kadar kritiktir. Aşağıdaki takvim, dikişlerinizi korumak ve "yutma güçlüğü" yaşamamanız için uzman diyetisyenlerimiz ve cerrahlarımız tarafından hazırlanmıştır.

1 - 2. Hafta: Tam Sıvı ve Püre Dönemi

Bu aşamada amaç, yeni oluşturulan kapakçık bölgesindeki cerrahi ödemi (şişliği) zorlamadan beslenmeyi sürdürmektir.

• Ne Yenmeli? Taneli olmayan çorbalar (et suyu, tavuk suyu), süzülmüş meyve kompostoları, ayran, protein içecekleri ve iyice ezilmiş yoğurt.

• Kritik Kural: Gaz Yapan Gıdalardan Kaçının!

  • Neden? Ameliyat sonrası "geğirme" yetisi geçici olarak kısıtlanır. Fasulye, mercimek, lahana ve brokoli gibi gaz yapıcı besinler mide içinde basınç yaratarak dikiş hattını gerebilir ve şiddetli karın ağrısına (Gas-Bloat Sendromu) yol açabilir.

• İpucu: Sıvıları yudum yudum tüketin; asla pipet kullanmayın (hava yutmanıza neden olur).

3. Hafta: Yumuşak Katılara Geçiş

Ödemlerin azalmaya başladığı bu dönemde, mideyi yavaş yavaş mekanik sindirime alıştırıyoruz.

• Ne Yenmeli? Rafadan yumurta, iyi ezilmiş patates püresi, makarna, blenderdan geçirilmiş sebze yemekleri ve peynir çeşitleri.

• Kritik Kural: "30 Kez Çiğneme" Disiplini

  • Artık midenizin girişi yapısal olarak daha dar. Her lokma ağzınızda tamamen sıvı hale gelene kadar (en az 30 kez) çiğnenmelidir. İyi çiğnenmemiş bir parça, kapakçık bölgesinde takılma hissi ve ağrı yaratabilir.

• İpucu: Küçük porsiyonlar halinde, günde 5-6 öğün beslenin.

4 - 6. Hafta: Kademeli Normalleşme

Bu aşamada lifli gıdalar ve proteinler listeye eklenir ancak dikkatli bir deneme süreci devam eder.

• Ne Yenmeli? İyi pişmiş tavuk eti (küçük parçalar halinde), haşlanmış sebzeler, ekmek içi.

• Kritik Kural: Katı-Sıvı Ayrımı

  • Yemek yerken aynı anda su içmekten kaçının. Mide hacmi geçici olarak daraldığı için, sıvı tüketimini yemeklerden 30 dakika önce veya sonra yapmalısınız.

• Uzak Durulması Gerekenler: Sert ekmek kabukları, biftek gibi zor çiğnenen kırmızı etler ve asitli içecekler.

Ameliyat sonrası 6 haftalık süreç bittiğinde reflü şikayetleriniz tarih olacak; ancak başarının kalıcı olması için şu alışkanlıkları benimsemelisiniz:

• Gazlı İçeceklere Veda: Kola, soda ve bira gibi gazlı içecekler mide içinde ani basınç yaratarak oluşturulan manşeti (fundoplikasyon) zamanla gevşetebilir.

• Hava Yutmayı Durdurun: Hızlı yemek yemek ve sakız çiğnemek mideye hava gönderir. Geğirme zorluğu yaşayabileceğiniz için bu alışkanlıklar karnınızda şişkinliğe yol açar.

• Gece Beslenmesine Son: Yatmadan en az 3 saat önce yemeği kesin. Mideniz boşken yatmak, dikiş hattı üzerindeki baskıyı en aza indirir.

Yeni oluşturulan kapakçık bölgesi, mide asidini durdurmada ne kadar başarılıysa, yiyecek geçişinde de o kadar kontrollüdür. Bu yüzden, bir elma dilimini veya sert bir eti iyi çiğnemeden yutmak, o hassas kapıdan geçerken ağrıya veya yutma zorluğuna neden olabilir. Ameliyat sonrası temel kuralımız: Her lokmayı ağızda sıvı hale getirmedir. Ayrıca, mide kapasitesindeki azalma nedeniyle üç büyük öğün yerine, gün içine yayılmış beş küçük öğün şeklinde beslenmek, mide üzerindeki baskıyı azaltır ve dikişlerin ömür boyu sağlam kalmasını sağlar.

Özellikle ilk 6 ay asitli ve gazlı içeceklerden (kola, soda, bira) uzak durmak gerekir. Mideye giren hava, yeni kapakçık nedeniyle eskisi kadar kolay geğirme yoluyla atılamayabilir. Bu durum midede geçici bir dolgunluk hissi yaratsa da, zamanla kapakçığın esneklik kazanmasıyla ortadan kalkar. Pipet kullanmamak ve konuşarak yemek yememek (hava yutmamak için), bu süreci en konforlu şekilde atlatmanızı sağlayacaktır. A Life Sağlık Grubu diyetisyenleri, ameliyat sonrası bu geçiş döneminde size özel listelerle yanınızda olacaktır.

Cerrahi bir operasyon kararı almak, gelecekteki sağlıklı yaşamınıza yapılan bir yatırımdır. A Life Sağlık Grubu olarak biz, reflü cerrahisini sadece bir mide dikişi olarak değil, hastanın yaşam kalitesini restore eden bütüncül bir bilimsel süreç olarak görüyoruz.

• Fonksiyonel Tanı Laboratuvarı: Manometri ve pH-metre testlerimizi kendi bünyemizde uygulayarak, "doğru hastaya doğru cerrahi" tasarımını bilimsel kanıtlarla yapıyoruz.

• Multidisipliner Takip: Ameliyatınız bittiğinde işimiz bitmiyor. Uzman diyetisyenimiz ve cerrahımız, operasyon sonrası 6 haftalık geçiş sürecinizde her an yanınızda oluyor.

• 4K ve Robotik Sistemler: En son teknoloji görüntüleme sistemlerimizle, cerrahi başarıyı tesadüflere değil, milimetrik hassasiyete bırakıyoruz.