Rinovirüs Nedir? Rinovirüs Belirtileri Nelerdir?

Rinovirüs, Picornaviridae ailesine ait olan, insanlarda burun ve yutak mukozasını istila ederek nezle ve soğuk algınlığı tablolarının en yaygın nedeni olarak kabul edilen, yüzün üzerinde farklı serotipe sahip zarfsız bir RNA virüsüdür. Tıp literatüründe rhinovirus nedir veya rhinovirus olarak isimlendirilen bu mikroorganizma, özellikle sonbahar ve ilkbahar gibi mevsim geçişlerinde hava sıcaklığının dalgalanmasıyla birlikte toplumsal ölçekte salgınlar yaparak pik noktasına ulaşır.

Zarfsız bir virüs olması nedeniyle çevresel koşullara, dezenfektanlara ve el sıcaklığına karşı oldukça dirençli olan bu ajan, insan vücudunda replike (çoğalma) olmak için ideal olarak 33-35 derece arasındaki burun içi sıcaklığı tercih eder. Bu nedenle akciğerlerin derin dokularından ziyade üst solunum yollarına yerleşerek lokal bir inflamasyon başlatır. Çocukların kreş ve okul gibi toplu alanlarda bu virüsle sık sık karşılaşması, yetişkinlik dönemine kadar bağışıklık sisteminin bu geniş serotip havuzunu tanımasına ve edinsel bağışıklık hafızasını geliştirmesine zemin hazırlar.

Gergedan virüs, kelime kökeni olarak Yunancada "burun" anlamına gelen "rhino" sözcüğünün, Türkçede burnunun üzerindeki boynuzuyla bilinen "gergedan" hayvanı ile karıştırılmasından ve medyadaki yanlış tercümelerden doğan popüler bir dil yanılsamasıdır. Tıbbi ve mikrobiyolojik literatürde "gergedan virüsü" adıyla tescillenmiş mutasyona uğramış egzotik veya ölümcül yeni bir virüs türü bulunmamakta olup, bu ifade aslında bildiğimiz ve her kış tecrübe ettiğimiz masum rinovirüs (rhinovirus) enfeksiyonunun halk dilindeki ta kendisidir.

Sosyal mecralarda veya ebeveyn forumlarında gergedan virüs nedir başlığıyla yayılan asılsız korku senaryoları, kelime benzerliğinin yarattığı bir dezenformasyondan ibarettir. Hekimlerin muayene odalarında "rhinovirus enfeksiyonu" teşhisi koyduğu hastalar, bu kelimeyi gergedan olarak tercüme ettiklerinde gereksiz bir panik duygusuna kapılmaktadır. Gergedan virüsü olarak adlandırılan klinik tablo, standart bir üst solunum yolu mukozal ödemi ve burun akıntısı döngüsüyle seyreden, doğru destek tedavisiyle tamamen gerileyen geleneksel soğuk algınlığı hastalığıdır.

Rinovirüs, insan biyolojisinde bilinen en yüksek bulaşıcılık ve kontajiyöz oranlarına sahip ajanlardan biri olup, enfekte bir bireyin solunum yollarından çıkan salgıların doğrudan ya da dolaylı olarak başka bir kişinin mukozal yüzeylerine transfer edilmesiyle bulaşır. Rhinovirus bulaşma yolları incelendiğinde, virüsün dış ortamda canlılığını koruma potansiyeli ve insan epitel hücrelerindeki ICAM-1 reseptörlerine olan yüksek afinitesi, bulaş zincirinin saniyeler içinde tamamlanmasını sağlar.

Enfeksiyonu taşıyan kişilerin hapşırması, öksürmesi veya yüksek sesle konuşması esnasında ortama saçılan, çapı 5 mikronun üzerindeki mikroskobik solunum yolu damlacıkları virüsün ana nakil aracıdır. Bu damlacıkların havada asılı kaldığı kısa süre içinde yakın mesafede bulunan sağlıklı bireyler tarafından solunması, virüsün doğrudan nazofarenks epiteline yerleşmesine kapı açar. Bunun yanı sıra, hastaların burunlarını sildikten veya hapşırdıktan sonra ellerini yıkamadan gerçekleştirdikleri el sıkışma, sarılma veya öpüşme gibi yakın temas rutinleri, milyarlarca canlı virüs partikülünün doğrudan karşı tarafa mekanik olarak aktarılmasına yol açar.

Rinovirüs, zarfsız yapısı sayesinde kapı kolları, masa yüzeyleri, oyuncaklar, bilgisayar klavyeleri veya akıllı telefonlar gibi cansız nesnelerin üzerinde kalitesini kaybetmeden saatlerce canlı kalabilme yeteneğine sahiptir. Ortak kullanım alanlarındaki bu kontamine yüzeylere dokunan sağlıklı bireyler, ellerini sabunla yıkamadan önce göz mukozasına, burun kanatlarına veya ağızlarına götürdüklerinde virüsü kendi elleriyle epitel hücrelerine taşırlar. Özellikle okul, kreş, anaokulu ve toplu taşıma gibi kapalı, havalandırması yetersiz olan sosyal mekanlar, çocukların oyuncakları ortaklaşa paylaşması ve el hijyeni disiplininin tam oturmamış olması sebebiyle virüsün bulaş zincirini besleyen birincil merkezler haline dönüşür.

Rinovirüs belirtileri, virüs partiküllerinin üst solunum yolu mukozasına sızmasını takip eden 1 ila 3 günlük kısa kuluçka (inkübasyon) süresinin ardından patlak veren, burun epitelinde akut vasküler genişleme ve yoğun sıvı salgılanmasıyla karakterize klinik bulgular bütünüdür. Rhinovirus belirtileri ve rinovirüs belirtileri nelerdir klinik kılavuzlarında, enfeksiyonun sistemik bir krizden ziyade yerel, üst solunum yollarına hapsolmuş bir inflamasyon fırtınası olarak seyrettiği vurgulanır.

Enfeksiyon kliniklerinde hastaların yaşam konforunu düşüren ve tanı kriteri oluşturan baskın rinovirüs belirtileri şunlardır:

• Enfeksiyonun ilk günlerinde su gibi berrak ve akışkan olan, ilerleyen günlerde ise bağışıklık hücrelerinin döküntüleriyle rengi koyulaşan yoğun şeffaf burun akıntısı.

• Burun mukozasındaki kılcal damarların genişlemesi ve ödem toplaması neticesinde gelişen, hastanın konforlu nefes almasını ve uymasını engelleyen burun tıkanıklığı.

• Burun içindeki siliyer epitel hücrelerinin virüs tarafından uyarılmasıyla tetiklenen, ardı ardına gelen inatçı hapşırma nöbetleri.

• Yutkunurken boğazda kuruluk, batma, gıdıklanma hissi ve farenks arkasında hiperemiyle kendini gösteren akut boğaz ağrısı.

• Gırtlaktan aşağı sızan geniz akıntısının (postnazal akıntı) hava yollarını tahriş etmesiyle ortaya çıkan hafif kuru öksürük dalgası.

• Ses tellerinin (vokal kordlar) yer aldığı larinks bölgesinin ödem toplaması sonucu gelişen geçici ses kısıklığı ve çatallanması.

• Yetişkinlerde nadiren izlenen ancak pediatrik popülasyonda (çocuklarda) bağışıklık sisteminin akut yanıtı olarak ortaya çıkan, genellikle 38 derece civarında seyreden hafif ateş.

• Vücudun virüsle mücadelesine bağlı olarak salgılanan sitokinlerin etkisiyle gelişen genel halsizlik, kaslarda hafif sızı ve sinüs baskısına bağlı baş ağrısı semptomları.

Rinovirüs salgını, özellikle eylül ve ekim aylarında okulların açılması ve hava sıcaklıklarının düşmesiyle birlikte, yüzün üzerinde serotipe sahip olan bu virüsün kapalı ortamlarda kitlesel ve hızla yayılmasıyla karakterize dönemsel bir üst solunum yolu enfeksiyonu patlamasıdır. Okullar açıldı rinovirüs salgını başladı şikayetlerinin arama motorlarında ve pediatri kliniklerinde zirve yapmasının nedeni, çocukların sınıflarda uzun saatler boyunca çok yakın mesafede bulunması, yetersiz havalandırma koşulları ve damlacık enfeksiyonu dinamiklerinin bu ortamlarda maksimum hıza ulaşmasıdır.

Sonbaharın gelişiyle kapalı alanlarda geçirilen sürenin artması, virüsün cansız yüzeylerde saatlerce canlı kalabilen zarfsız yapısıyla birleştiğinde adeta zincirleme bir reaksiyon doğurur. Sınıf içindeki tek bir enfekte çocuğun hapşırması veya ortak oyuncaklara, sıralara dokunması, saniyeler içinde onlarca çocuğun virüs partiküllerine maruz kalmasına yol açar. Okul binalarındaki yetersiz hava sirkülasyonu solunum havasındaki viral yükü artırarak, bağışıklık sistemi henüz bu geniş serotip havuzuna karşı tam direnç geliştirmemiş çocukları rinovirüs salgını tablosunun birincil taşıyıcısı ve kurbanı haline getirir.

Rinovirüs enfeksiyonları anatomik ve immünolojik nedenlerden dolayı bebeklerde, kreş ve okul çağındaki çocuklarda yetişkinlere kıyasla çok daha sık izlenir. Rinovirüs çocuklarda ve kreş öğrencilerinde yılda ortalama 6 ila 8 kez, hatta bazen arka arkaya tekrarlayabilen inatçı bir döngü halinde seyreder; çünkü çocukların edinsel bağışıklık sistemi, doğadaki yüzü aşkın farklı rinovirüs alt tipiyle (serotipleriyle) henüz yeni tanışmaktadır ve her yeni alt tip çocuk için hiç tecrübe edilmemiş sıfır kilometre bir enfeksiyon anlamına gelir.

Kreşlerdeki yayılım hızının bu denli agresif olmasının arkasında, çocukların hijyen farkındalığının yetersiz olması, ellerini ağızlarına ve burunlarına sıkça götürmeleri ve oyuncakları birbirleriyle sürekli paylaşmaları yatar. Bir serotipe karşı antikor geliştiren çocuk, kreşteki bir başka arkadaştan birkaç hafta sonra farklı bir rinovirüs tipi alarak yeniden hastalanır. Çocuklarda rinovirüs enfeksiyonlarının bu denli sık tekrarlaması ebeveynlerde "çocuğumun bağışıklığı mı çöktü" paniği yaratsa da, bu durum aslında çocukluk çağının olağan bir immünolojik olgunlaşma ve antikor biriktirme sürecidir.

Rinovirüs yetişkinlerde, çocukluk ve gençlik yıllarında geçirilen onlarca farklı soğuk algınlığı atağı sayesinde edinilmiş geniş bir antikor hafızası ve gelişmiş mukozal immünite (IgA) kalkanı sayesinde genellikle çok daha hafif, ayakta atlatılan ve sistemik bulgu vermeyen masum bir nezle tablosu şeklinde seyreder. Sağlıklı bir yetişkin, rinovirüs yetişkinlerde kliniğini yılda ortalama 2 ila 4 kez, sadece burun akıntısı, hafif boğaz gıdıklanması ve halsizlikle tecrübe ederek birkaç gün içinde iş gücü kaybı yaşamadan atlatır.

Ancak bu iyi huylu seyir; yaşlılar, kronik astım, KOAH hastaları ve kemoterapi veya kortizon kullanımı gibi nedenlerle bağışıklık sistemi baskılanmış hassas popülasyonlarda tamamen tersine döner. Bağışıklığı zayıf olan veya hava yolları aşırı duyarlı olan bu bireylerde rinovirüs, üst solunum yollarında sınırlı kalamaz; mukosiliyer temizlik mekanizmasını bozarak doğrudan trakeobronşiyal ağaca ve akciğer parankimine iner. Bu durum astım ve KOAH ataklarını ölümcül düzeyde tetiklerken, virüsün zemin hazırladığı ikincil bakteriyel enfeksiyonlar neticesinde tablonun akut bronşit, sinüzit, otit (orta kulak iltihabı) ve hatta ağır pnömoniye (zatürre) evrilmesine yol açar.

Pediatrik popülasyonun virüs serotipleriyle ilk kez karşılaşmasından doğan klinik gürültü ile yetişkinlerin gelişmiş immün hafızası arasındaki semptom yoğunluğu, sistemik etkiler ve atak sıklığı farkları aşağıdaki karşılaştırma tablosunda tescillenmiştir:

Rinovirüs tanısı, hastaların çok büyük bir bölümünde hastanelerin Kulak Burun Boğaz, Pediatri veya Enfeksiyon Hastalıkları polikliniklerinde yapılan detaylı bir klinik fizik muayene ve hastanın semptom geçmişinin dinlenmesi ile konur. Burun mukozasındaki tipik hiperemi (kanlanma), şeffaf salgı artışı ve sistemik yüksek ateşin olmaması hekimler için teşhiste yeterli birer objektif veridir. Ancak bağışıklığı baskılanmış hastalarda, inatçı astım ataklarıyla acile başvuran çocuklarda veya tablonun alt solunum yollarına indiği dirençli ve ağır seyreden vakalarda, etken patojenin tam adını koymak amacıyla ileri laboratuvar tetkiklerine başvurulur.

Sıradan bir soğuk algınlığı ilaç grubuyla kontrol altına alınamayan bu özel klinik durumlarda izlenen tanısal yollar şunlardır:

Ağır seyirli veya komplikasyonlu üst solunum yolu enfeksiyonlarında rinovirüs testi olarak uygulanan en hassas ve çağdaş yöntem, moleküler düzeyde çalışan Solunum Yolu Viral Paneli PCR tetkikidir. Bu işlemde hastanın burun içi kanatlarından (nasofarenks) ve boğaz arka duvarından özel steril pamuklu çubuklar yardımıyla sürüntü örnekleri alınır. Laboratuvarda moleküler yöntemlerle incelenen bu numunelerin içindeki virüse ait RNA genetik kodları saniyeler içinde çoğaltılarak tescil edilir. PCR panelleri, rinovirüs ile birlikte influenza, RSV, adenovirüs ve COVID-19 gibi onlarca farklı solunum yolu virüsünü aynı anda tarayarak hatasız bir viral haritalandırma sağlar; böylece gereksiz antibiyotik kullanımının önüne geçilerek hedefe yönelik koruyucu tıp protokolleri hızlıca devreye sokulur.

Rinovirüs ile grip (influenza) arasındaki fark, toplumda soğuk algınlığı (nezle) ve gribin aynı hastalık zannedilmesi yanılgısını tamamen ortadan kaldıran, hastalıkların şiddeti ve sistemik tutulum dereceleri arasında çok keskin sınırları olan klinik bir ayrımı ifade eder. İnfluenza virüslerinin neden olduğu gerçek grip tablosu, hastayı dakikalar içinde yatağa bağlayan, aniden fırlayan 39 derece ve üzeri yüksek ateş, dişlerin birbirine vurduğu şiddetli titremeler, tüm vücutta zonklayıcı kas-eklem ağrıları ve derin bir genel yıkım/bitkinlik hissi ile patlak verir.

Buna karşın rinovirüs enfeksiyonlarında (nezle/soğuk algınlığı) klinik tablo çok daha yumuşak ve yerel bir seyir izler. Rinovirüste sistemik yüksek ateş ve çıldırtıcı kas ağrıları neredeyse hiç görülmez; tablonun baskın lideri inatçı hapşırma nöbetleri, burun tıkanıklığı ve su gibi berrak akan yoğun burun akıntısıdır. Grip hastası başını yataktan kaldıramayıp günlerce iş-okul kaybı yaşarken, rinovirüs kapmış bir birey burun mendilleriyle hayatına devam edip hastalığı ayakta, nispeten hafif bir halsizlikle atlatabilir.

Rinovirüs ile COVID-19 virüsleri (SARS-CoV-2), her ikisi de zarfsız veya zarflı RNA virüsleri olup üst solunum yolu mukozasındaki epitel hücrelerini istila etme, damlacık yoluyla hızla yayılma, boğaz ağrısı ve burun tıkanıklığı yapma gibi birincil özellikleri bakımından yüksek oranda klinik benzerlik gösterirler. Ancak iki virüsün insan organizmasında yarattığı hasarın derinliği, sistemik organ tutulumları ve nörolojik yansımaları birbirlerinden çok farklı patolojik kulvarlarda ilerler.

COVID-19 enfeksiyonlarında, virüsün ACE2 reseptörlerine olan yüksek afinitesi nedeniyle, rinovirüste kesinlikle izlenmeyen çok spesifik ayırt edici semptomlar baş gösterir. COVID-19 hastalarında dil ve burun sinir uçlarının istila edilmesine bağlı ani ve tam koku/tat kaybı gelişirken, akciğer alveollerinin derin dokularında meydana gelen sitokin fırtınası neticesinde ağır solunum sıkıntısı, göğüste daralma ve hipoksi dalgaları yaşanır. Rinovirüs ise solunum yolunun üst katmanlarında hapsolup lokal bir nezle ödemiyle sınırlı kalırken, koku kaybını sadece burun tıkanıklığının yarattığı mekanik tıkanıklık oranında, geçici olarak yapar ve damar içi pıhtılaşma ya da yaygın organ hasarlarına kesinlikle yol açmaz.

Acil servislere veya polikliniklere solunum yolu şikayetleriyle başvuran hastalarda rinovirüs (nezle), influenza (grip) ve COVID-19 enfeksiyonlarının hatasız olarak ayırt edilmesini sağlayan temel semptomatik ve klinik parametreler aşağıdaki kılavuz tabloda tescillenmiştir:

Rinovirüs tedavisi, bu spesifik mikroorganizmayı doğrudan vücuttan yok edecek veya üremesini durduracak hedefli bir antiviral ilaç bulunmadığı için tamamen hastanın semptomlarını hafifletmeye ve yaşam konforunu artırmaya odaklanan destekleyici (semptomatik) yaklaşımlarla yönetilir. Tıp dünyasında rhinovirus tedavisi veya rinovirüs tedavisi süreçlerinin ana felsefesi, bağışıklık sisteminin virüsü kendi doğal hızıyla temizlemesine izin verirken, bu süreçte ortaya çıkan burun tıkanıklığı, boğaz ağrısı ve halsizlik gibi klinikte hastayı hırpalayan semptomları kontrol altında tutmaktır.

Virüsün yüzün üzerinde alt tipi olduğu için evrensel bir aşısı veya kür tedavisi mevcut değildir. Dolayısıyla tedavi süreci hastanın kendi mukozal immünitesini destekleyecek ilaç dışı ve medikal adımların bir kombinasyonundan oluşur.

Üst solunum yolu epitel hücrelerinin virüs tarafından hasara uğratıldığı bu enfeksiyon döneminde, vücudun enerjisini tamamen viral savaşa kanalize edebilmesi için mutlak yatak istirahati yapılması şarttır. Hücre yenilenmesini hızlandırmak ve mukusun akışkanlığını sağlayarak virüs partiküllerinin solunum yollarından mekanik olarak atılmasını kolaylaştırmak amacıyla gün boyunca bol hidrasyon (ılık su, çorba, bitki çayları) sağlanmalıdır. Burun tıkanıklığını gidermek ve sinüslerin dolmasını engellemek için kimyasal dekonjestan spreyler yerine burun mukozasını nemlendiren, siliyer aktiviteyi artıran serum fizyolojik, izotonik veya hipertonik deniz suyu/tuzlu su spreyleri gün içinde sık sık uygulanmalıdır; bu mekanik burun temizliği solunum konforunu artırarak ikincil kulak ve sinüs enfeksiyonlarının gelişmesini önler.

Hastanın hayat kalitesini düşüren şiddetli baş ağrısı, boğazdaki akut yangı ve özellikle pediatrik popülasyonda izlenen subfebril ateş reaksiyonlarını kontrol altına almak amacıyla parasetamol veya ibuprofen grubu analjezik ve antienflamatuar medikal ajanlar hekim kontrolünde reçete edilir. Burada yapılması gereken en hayati ve en kritik uyarı şudur: Rinovirüs tek hücreli bir RNA virüsüdür ve antibiyotiklerin virüslere karşı hiçbir mekanik veya klinik etkisi yoktur. Bilinçsiz, hekim onayı olmadan "ateş düşsün" ya da "burun akıntısı kesilsin" düşüncesiyle kullanılan antibiyotik ilaçları virüsü öldürmediği gibi, çocukların ve yetişkinlerin bağırsak-solunum yolu florasını mahvederek bağışıklık sistemini tamamen çökertir ve mikroorganizmaları çok daha dirençli hale getirir. Yalnızca virüsün mukoza hasarından faydalanarak tabloya sonradan eklenen kanıtlanmış bir bakteriyel komplikasyon (akut otit, purulan sinüzit) tescillendiğinde hekim kararıyla antibiyotik tedavisine başlanabilir.

Rinovirüs kaç günde geçer sorusunun klinik zaman haritası, hastanın genel bağışıklık kondisyonuna ve hava yollarının reaktivite derecesine göre net kronolojik periyotlarla ayrılır. Normal ve sağlıklı bir anatomide, virüsün mukozadaki yıkım ve replikasyon döngüsü son bulduğunda, burun akıntısı, hapşırma nöbetleri ve boğaz ağrısı gibi birincil akut belirtiler çoğunlukla 7 ila 10 gün içinde tamamen kaybolarak geriler.

Ancak sigara içen bireylerde, kronik alerjik riniti olanlarda veya çocuklarda virüsün solunum yolları epitelinde bıraktığı o hassas, çıplak zemin (epitel dökülmesi) nedeniyle hava yolları aşırı duyarlı bir hale gelir. Bu duyarlılık neticesinde, burun akıntısı tamamen kesilmiş olsa dahi, gırtlak ve bronş yataklarındaki sinir uçlarının açıkta kalması yüzünden özellikle geceleri tetiklenen inatçı, kuru ve sarsıcı öksürük nöbetleri 2 ila 3 hafta boyunca uzayan bir periyotta devam edebilir; bu durum yeni bir hastalık değil, mukozanın mekanik onarım sürecidir.

Zarfsız ve çevresel koşullara son derece dirençli olan rinovirüsten korunmanın en temel kalkanı, virüsün cansız yüzeylerden ellere ve oradan da mukozalara geçiş zincirini mekanik olarak kırmaktır. Gün içinde ellerin en az 20 saniye boyunca akan su ve sabunla sık sık yıkanması, salgın dönemlerinde kapalı ve kalabalık alanlarda tıbbi maske kullanımı, sınıf ve ofis odalarının pencereler açılarak gün içinde periyodik olarak havalandırılması birincil profilaksi adımlarıdır. Özellikle kreş ve okullarda çocukların ortaklaşa temas ettiği oyuncaklar, masa yüzeyleri ve kapı kolları virüsün saatlerce canlı kalabileceği rezervuarlar olduğu için bu alanların deterjanlar veya alkol bazlı solüsyonlarla düzenli olarak dezenfekte edilmesi salgın zincirini bıçak gibi keser.

Soğuk algınlığı genellikle evde istirahatle geçen iyi huylu bir süreç olsa da, virüsün alt solunum yollarına indiğini veya tehlikeli bir bakteriyel süperenfeksiyonun başladığını gösteren bazı kırmızı çizgiler belirdiğinde zaman kaybetmeden Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları (Pediatri) veya İç Hastalıkları (Dahiliye) polikliniklerine başvurulması hayati bir sorumluluktur:

• Çocuğun nefes alıp verirken göğüs kafesinde çekilmeler olması, hırıltı (wheezing) veya bariz bir nefes darlığı yaşaması.

• Antipiretik (ateş düşürücü) ilaçlara rağmen 39 dereceyi aşan ve 48 saat boyunca hiçbir şekilde düşürülemeyen inatçı yüksek ateş tabloları.

• Hastalık belirtilerinin hafiflemek yerine şiddetlenerek 10 günlük süreyi tamamen aşması ve inatçı bir hal alması.

• Bebeklerde burun tıkanıklığı ve solunum yorgunluğu nedeniyle emmenin durması, sıvı alamama ve beslenememe durumlarının gelişmesi.

• Hafif halsizlik yerine hastada uyandırılmakta güçlük, aşırı uykuya eğilim, konfüzyon veya bilinç bulanıklığı semptomlarının belirmesi.

Rinovirüs (nezle), her yıl kapımızı defalarca çalan, özellikle okulların açılmasıyla evlerimizin içine kadar sızan masum görünüşlü ancak doğru yönetilmediğinde astım krizlerini, krup facialarını ve zatürre tablolarını tetikleyebilen sinsi bir solunum yolu istilacısıdır. Çocuğunuz veya kendiniz hapşırmaya, burun akıntısı yaşamaya başladığında panik duygusuyla ecza dolaplarındaki eski antibiyotiklere sarılmak, virüsü yok etmediği gibi bağışıklık sisteminizin en güçlü kalkanı olan dost bakterilerinizi (floranızı) kendi ellerinizle katletmektir. Unutmayın, tam teşekküllü hastanelerimizde virüsün genetik kodunu saniyeler içinde ayırt eden ileri teknoloji PCR viral panellerimiz, daralan çocuk hava yollarını anında genişleten nebülizasyon sistemlerimiz ve uzman hekim kadrolarımız mevcuttur. Belirtileri kulaktan dolma ilaçlarla geçiştirmeye çalışmak yerine, tıbbi etiğe ve hasta güvenliğine en üst düzeyde sadık olan hastanelerimizin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları ile İç Hastalıkları departmanlarına güvenle başvurabilir, nefesinizi modern tıbbın uzman ellerine emanet edebilirsiniz.